Talking Slang
likeafieldmouse:

Vilhelm Hammershøi
winterfellis:

Benoit Paillé
juxtapozmag:

Recent Works from Casey Jex Smith http://bit.ly/XfKqUl
weepling:

Paul Rockett - Glenn Gould’s Hands (1956)
frenchcurious:

Porsche 911 avant 1974 - Porsche 911 Clive Prew c.1989 Editions atlas
3wings:

Stará Bratislava, 1958
Ivan Kozáček
carbonandfiber:

Blue Lagoon - C&F
merrigo:

messin’ with palettes
luxori:

Estatua by alex_dlarge on Flickr.
fuckyeahbrutalism:

Berkeley Library, Trinity College, Dublin, Ireland, 1961-67
(Ahrends, Burton & Koralek)
woutervandevoorde:

medewerkers:


Tumblr-gebruiker in de spotlight: Wouter van de Voorde
Hoi Wouter, vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je zoal?
Ik ben een 35-jarige Australische Belg, opgegroeid in een dorp op het Vlaamse platteland. Op mijn 18e begon ik aan de studies Schilderkunst gevolgd door Vrije Grafiek aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. 
Ik ben altijd geïnteresseerd geweest om verschillende media te gebruiken: schilderen, tekenen, diorama’s maken, etc. In 2006 leerde ik in Antwerpen een Australische kennen en twee jaar later verhuisden we van Gent naar Australië. 
Intussen geef ik al vier jaar les in het middelbaar onderwijs (fotografie en digitale media) in de hoofdstad Canberra (niet Sydney zoals de meeste niet-Australiërs denken), wat ik combineer met mijn carrière als fotograaf. Ik ben nog steeds heel gepassioneerd over allerhande kunstvormen en sluit niet uit dat ik ooit terug begin te schilderen.
Als fotograaf ben ik vooral een verkenner, een permanente toerist, steeds op zoek is naar de volgende ontdekking, om daarna alles zorgvuldig uit te puren en in kaart te brengen. 
Je maakt hele bijzondere foto’s: ze hebben op de een of andere manier soms iets spookachtigs. Is dit een effect waar je bewust naar op zoek bent?
Spookachtig is geen slecht adjectief om een deel van mijn werk te omschrijven. De afwezigheid van mensen in mijn beelden creëert ruimte voor spoken. De atmosfeer van een locatie is cruciaal en ik ben enorm kieskeurig op dat vlak. Het is een continue zoektocht naar het juiste licht, de ideale compositie en landschappen waar ik een stuk van mezelf in kwijt kan. 
Voor een Vlaamse jongen heeft Australië iets oneindigs: ik kan hier ‘the bush’ inlopen en dan voorgoed spoorloos zijn. Dat idee zit voortdurend in mijn achterhoofd. Ik denk dat ik intussen een beetje verslaafd ben aan die onmetelijke leegte en uitgestrektheid van dit eiland-continent. Het is een luxe.
In een recente serie (Hume Sunrise) documenteerde ik een stukje platteland tussen enkele snelwegen. Voor de zon opkwam strompelde ik  door de velden in de mist, ik waande me op een slagveld in de Eerste Wereldoorlog. Op zo’n momenten laat ik mij leiden door wat er zich in mijn hoofd afspeelt. (De foto bij dit interview komt uit deze reeks.)
Ik ben niet vies van schoonheid. Beelden mogen mooi zijn, zolang er een verhaal is, een mysterie. Ik wil beelden maken waar de toeschouwer zelf in kan stappen en op verkenning in kan gaan. Details zijn erg belangrijk.
Read More

An interview (in Dutch) with yours truly by Froukje Frijlink from Tumblr’s International Development Team. Thank you Froukje!